را به خوبي بدانند. همچنين بايد وسيلههاي متعددي را با كيفيتي خوب در اختيار داشته باشند، مانند دارو، گچ و غيره. فصلهاي بعدي، كه زودهُف تنها عنوانشان را چاپ كرده دربارهٴ اقسام دملها، زخمها، بادسرخ، كورك، خنازير، سرطان، جرب، آبله و بيماريهاي مشابه ديگر است. اين بيماريها را عموماً بهعنوان بيماريهاي جلدي ردهبندي ميكردند و به اين ترتيب، پزشكان معالجهٴ آنها را به عهدهٴ جراحان ميگذاشتند.
2. شبه جزيرهٴ اسپانيا
يوآنِز ياكوبي
خوان پسر خايمه، پزشك كاتالونيايي، مترجم از عربي به كاتالونيايي، استاد طب در دانشگاه مونپليه. زادگاه او معلوم نيست، ولي ممكن است لليدا(لريدا بر ساحل سگره) بوده باشد و او احتمالاً در دانشگاه آن شهر درس خوانده است. نام او در سال 1360 در يك انتخابات بحثانگيز براي رياست مونپليه آمده است و او سرانجام در سال 1364 به آن سمت برگزيده شد و تا هنگام مرگش در سال 1384، در آن مقام باقي ماند. او از پزشكان مشاور چندين پاپ و شاه بود؛ ملازم اوربانوس پنجم (1362ـ1370) بود؛ در سال 1370 براي كمك به پاپ گرگوريوس يازدهم (1370ـ 1378)، به آوينيون دعوت شد؛ در سال 1378 پزشك شارل پنجم فرزانه (شاه فرانسه 1364ـ1380) شد؛ در سال 1384 در آوينيون ملازم ناپاپ كلمنس هفتم (1378ـ1394) شد.
يوآنز تعدادي رسالههاي طبي نوشت، از قبيل رساله درباب طاعون، اسرار اعمال طبي
و رساله درباب سنگ مثانه.
احتمالاً كتاب اول را پيش از بقيه و در سال 1373 تأليف كرد. اگر از روي تعداد چاپهاي قديمي داوري كنيم، رسالهٴ طاعون يوآنز معروفترين كتاب نوع خودش بود و پيش از سال1501 بيش از 30 بار (بيش از 25 بار به نام كانوتوس) به زبانهاي فرانسه، لاتيني، انگليسي و پرتغالي چاپ شده بود.
انتساب اغلب چاپهاي اين رساله به كانوتوس (كامينتوس، رامينتوس)، اسقف آروسيِنتي مسئلهٴ دشواري پديد آورده است. اين كانوتوس كيست؟ آروسيِنتي ممكن است اشاره به دو محل باشد: آرهوس در دانمارك و وِستراس در سوئد. هيچ اسقف دانماركي به نام كانوتوس (كنوت) وجود نداشت. تنها اسقفي كه ممكن است رسالهٴ يوآنز را انتحال كرده باشد بنت كنوتسُن (بنديكتوس كانوتي) اسقف وستراس، نزديك استكهلم است، كه در سال 1462، درگذشت، ولي دليلي در دست نيست كه اين بنت كنوتسُن رسالهاي در طاعون يا هيچ كتاب طبي تأليف كرده باشد. ازاينرو، عاقلانهتر آن است كه فكر كنيم انتساب اين رساله از سوي ناشران اوليه به شخص اسقف كنوتوس ناشي از اشتباه يا صرفاً عملي خودسرانه براي جلب مشتري بوده است.